ေရၾကည္တြင္းေလးနံေဘးမွာ
- ေမာင္လြင္မြန္(ကသာ) -
တစ္ဟုန္ထိုး
စီးဆင္း ေနေသာ ေခ်ာင္းေရသည္ ၄င္း၏ အင္အားျဖင့္ တိုက္စား ေဖ်ာ္ယူ လာေသာ ရႊံ႕မ်ားကို
သယ္ေဆာင္လ်က္ ဆက္လက္ စီးဆင္း ေနေပသည္။ ေခ်ာင္း၏ နံေဘး မနီးမေဝး ၌ကား လက္ယက္ တြင္းေလး
တစ္တြင္း။ တြင္းေလး အနီးတြင္ကား ပံု႔ပံု႔ယံု႔ယံု႔ ထိုင္လ်က္ တြင္းထဲမွ ေရမ်ားကို သူ႔အိုးေလး
ထဲသို႔ အသာ ခပ္ထည့္ ေနေသာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ ...။
“ဪ
. . . ကိုေသာင္းေရႊ”
ငံု႔၍
ေရခပ္ေနစဥ္ က်လာေသာ လူရိပ္ေၾကာင့္ ေမာ့ၾကည့္ရင္း ေရာက္လာသူကို သူက ႏႈတ္ဆက္ လိုက္၏။
“ေအး
. . . ဒီေန႔ေတာ့ နင္ တစ္ေယာက္တည္းေနာ္ ႏွင္းဥရဲ႕”
“ဟုတ္တယ္၊
ကြ်န္မ ႏုၾကည္ကို ဝင္ေခၚဦး မလို႔ဘဲ၊ ဒါေပမဲ့ သူ ေနမေကာင္းတာ မေပ်ာက္ ေသးဘူး ထင္တာနဲ႔”
“ေအးပါ
. . . ႏုၾကည္ ေကာင္းေကာင္း မေပ်ာက္ေသးပါဘူး”
ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္
ေသာင္းေရႊက ႏွင္းဥ အနားတြင္ ဝင္ထိုင္ လိုက္သည္။
“ဒါေၾကာင့္လည္း
ငါ နင့္ေနာက္ကို လိုက္လာတာ ေပါ့ဟာ။ အရင္ဆိုရင္ ငါက နင္နဲ႔ စကား လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေျပာခ်င္
ေပမယ့္ နင္ေရခပ္ သြားတိုင္း ႏုၾကည္က ပါေနေတာ့ ငါက ငါ့ႏွမ တစ္ေယာက္လံုး ေရွ႕မွာ ဘယ္လို
ေျပာေတာ့ မလဲဟာ”
“ကြ်န္မနဲ႔
ဘာမ်ား ထူးထူး ေထြေထြ ေျပာစရာ ရွိေသး လို႔လဲ ကိုေသာင္းေရႊ”
“ရွိတာေပါ့
ႏွင္းဥရာ၊ နင္လည္း သိရက္ သားနဲ႔ နင္ ငါ့ကို ေပးထားတဲ့ အေျဖကို မျပင္ႏိုင္ ေတာ့ဘူးလား
ဟင္၊ ငါ့ကို နည္းနည္းမွ မစဥ္းစား ႏိုင္ေတာ့ ဘူးလား ဟာ”
“ဪ
. . . ကိုေသာင္းေရႊရယ္၊ ေတြ႕တိုင္း ဒါကိုပဲ ေျပာေနတာပဲ၊ ကြ်န္မ ကိုေသာင္းေရႊကို အစ္ကို
တစ္ေယာက္ လိုပဲ ခင္ႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာဖူးၿပီပဲ၊ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မမွာ. . . ”
“ဘာလဲ
နင္နဲ႔ ထြန္းေက်ာ္နဲ႔ ကိစၥကို ေျပာဦး မလို႔လား၊ ထြန္းေက်ာ္ဟာ နင္နဲ႔ ဆိုင္ခ်င္ေတာ့
ဆိုင္လိမ့္မယ္၊ မပိုင္ ေသးဘူး မဟုတ္လား ႏွင္းဥ၊ ဒီေတာ့ ထြန္းေက်ာ္ ရွိေနၿပီ ဆိုတာ နဲ႔ေတာ့
ငါက ေနာက္ဆုတ္ မေပးႏိုင္ဘူး၊ ေနာက္မဆုတ္ ႏိုင္႐ံုတင္ မကဘူး၊ နင့္ကို မရ, ရေအာင္ ငါ
ႀကိဳးစားမယ္၊ ဒီမွာ ငါေျပာ ဦးမယ္ ႏွင္းဥ၊ ထြန္းေက်ာ္ဟာ နင့္ကို ေလာေလာဆယ္ လက္မထပ္ ႏိုင္ေသး
ပါဘူး၊ လက္ထပ္ ႏိုင္တဲ့ တိုင္ေအာင္ နင့္ကို တင့္ေတာင့္ တင့္တယ္ မထားႏိုင္ ပါဘူးဟာ”
“ဒါေတြ
ရွင္နဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး ကိုေသာင္းေရႊရယ္”
